tradycją łączenia szkła za pomocą ołowianych profili i wprowadził nową technikę łączenia taśmą miedzianą. Dzięki niemu powstało szkło opalizujące, które miało zastosowanie w abażurach jego autorstwa.
W ostatnim dwudziestoleciu pojawiło się wielkie zainteresowanie witrażem, postrzeganym już nie jako rzemiosło, którego można się nauczyć, ale jako niezależną dziedzinę sztuki. Witraż zmienił swoje oblicze. Został uznany nie tylko za sztukę wyłącznie kościelną, ale znalazł także zastosowanie w wielu obiektach świeckich.
Dzięki tej nowelizacji możemy zdobić nasze wnętrza przepiękną grą kolorów.
Witraż pod każdą postacią, niezależnie od tego, jaka będzie jego forma, nada charakter i styl w naszym domu.
Słowem witraż określamy przepiękną grę światła i szkła barwnego lub wspaniale opracowane malarsko witraże. Samo szkło pochodzi najprawdopodobniej z Egiptu, gdzie pierwotnie uważane było za klejnot. Natomiast dopiero pierwszym Rzymianom zawdzięczamy wykorzystanie szkła w formie szyb okiennych – poprzez umieszczenie jego kawałków w otworach murów. Z upływem czasu technika obróbki szkła bardzo się rozwinęła – początkowo zaledwie przeświecające szkło stało się przezroczyste.
W średniowieczu witraż stanowił formę sztuki kościelnej i właśnie na tę epokę przypada szczyt jego rozwoju, zwłaszcza na XIII i XIV wiek. Choć kolebką witrażu jest Francja, to pierwsze znane witraże, datowane na wiek XI, powstały jednak w katedrze w Augsburgu w Niemczech. Dopiero w późniejszym czasie można było podziwiać słynne witraże z Chartres we Francji, Canterbury oraz Yorku w Anglii. Niestety, wiek XVI przyniósł katastrofalny w skutkach okres. Uznanie formy witrażu przez kościół protestancki za przejaw ekstrawagancji, doprowadziło do zaprzestania jego realizacji, niszczenia – a sama sztuka wytwarzania szkła została zapomniana na wieki.
Na szczęście wraz z wiekiem XIX doszło do odrodzenia myśli o sztuce. Piękno witrażu zostało na nowo odkryte. Warto w tym miejscu wspomnieć dwa nazwiska, a mianowicie: William Morris i Edward Burne Jones. Pierwszy z nich przywrócił średniowieczny kunszt witrażu, wytwarzając nowy rodzaj barwionego szkła, drugi z kolei przyczynił się do jego popularyzacji. Między innymi oni projektowali zarówno do kościołów, jak i do domów.
W Ameryce wielki wpływ na rozwój witraży wywarła działalność Louisa Comforta Tiffany’ego. Zerwał on z